Felix zat met een glas cola in d’r hand, levenloos voor zich uit te staren. Ze verveelde zich dood en probeerde de reden te verzinnen waarom ze ook al weer uit was gegaan. Om onder de mensen te komen? Nou ja, dat plan was dan mislukt. Ze was niet zo’n held in contact maken, maar wat had ze dan verwacht? Dat er iemand op haar zou aflopen? Dat kom ze wel vergeten want interessant was ze niet, verre van dat. Harry was interessant, maar als je beroemd bent...
Even overwoog ze om terug te gaan naar haar kamer, maar aangezien daar vast nog minder te beleven viel bleef ze zitten en nipte wat van haar cola. Ze kon cola best snel drinken maar dat had ze nooit zin in. Nog een reden waarom mensen niet naar haar toe kwamen; ze was gestoord.
Vanuit haar ooghoek gluurde ze naar een jongen die naast haar aan de bar kwam staan. Toen de barvrouw niet wist wat hij met zijn bestelling bedoelde, ging hij haar op een betweterige toon de les lezen. Nou zeg, wat een kapsones. Vast een verwend jochie wat alles kreeg van z’n pappie en mammie. Het dure horloge om zijn pols bevestigde haar oordeel alleen maar meer. Ze had sterk de neiging iets van z’n gedrag te zeggen, maar erg dapper was ze niet. Niet dat soort of dapper tenminste.
Tot overmaat van ramp, oké ze overdreef graag, ging ‘ie de barvrouw ook nog eens zitten bekijken als of ze een ding was in de winkel en waarvan je eerst moest kijken of het wel van goede kwaliteit was. Tegelijkertijd met de barvrouw rolde ze geërgerd met haar ogen. De jongen draaide zich om en keek nu de club in. Het was een best dure zaak, maar daar zocht Felix ze op uit. Beter dan een beetje tussen bezwete lijven geplet te moeten dansen. Als ze al ging dansen. Nu ze zich realiseerde dat ze eigenlijk niet van plan was te gaan dansen, begreep ze echt niet meer wat ze hier deed. Ze slaakte een zucht en goot de overgebleven inhoud van haar glas naar binnen. Met een klap belandde het op de bar. Dat was dat. Weg wezen hier. Ze sprong lichtelijk onhandig van de barkruk af en veegde een stel plukjes achter haar oor. De uitgang, waar was ze in hemelsnaam binnen gekomen en waar kon je er weer uit?! Paniekerig bestelde ze nog een cola. Ze wachtte wel tot iedereen naar huis ging of zo en dan liep ze gewoon mee naar de uitgang. Ze wilde weer op de barkruk klimmen maar stootte daarbij de jongen, die hier blijkbaar nog steeds stond, met haar elleboog in zijn ribben. Haar wangen kleurden donker roze toen ze merkte wat ze had gedaan. ‘Ehm… oeps?’
Een hele hoop onzin, Sorry