In zijn zwarte, gloednieuwe BMW M5 kwam hij aangescheurd, zette de luide muziek uit en stapte koeltjes uit, waarna hij de auto op slot klikte met zijn sleutel. Hij stopte zijn handen in zijn broekzakken en glimlachtte naar wat mensen die hem strak, maar jaloers aankeken vanwege de koele bak die hij had gescoord bij zijn vader. Het was een verjaardags cadeautje geweest, slechts een simpel gebaar had hij gezegd, maar hij wist wel dat het niets bijzonders was geweest. Alleen maar om hem op te vrolijken, omdat hij geen echt liefdevol cadeau had kunnen verzinnen, dus was het maar de zoveelste auto die hij kreeg. Zijn moeder daarentegen had wel 'gevoel', zoals hij het beschreef tenminste, en had hem wel gave spullen gegeven. Nathan wist dat hij niet bepaald arm was, eerder stinkend rijk, maar wou niet zoveel opvallen dat iedereen aan zijn kop kwam zeuren of expres bij hem kwam lopen. Nee, hij wou zich gewoon mengen met de menigte hier, hoefde niet de allernieuwste koopjes aan te hebben en zijn rijkheid overal te showen door middel van goude spullen. Zijn simpele zilveren horloge, een koel jack en zijn auto waren al genoeg voor hem. Misschien wel omdat hij nog de jongste van de familie was en later die rijkheid wel naar zijn bol steeg, maar nu viel het nog wel mee. 'Komt u binnen, mijnheer.' Sprak de deurportier bij de grote deuren van het kasteel en hij hield, zoals de naam van zijn baan al beschreef, de deur keurig netjes voor hem open. Zodra hij twee passen naar binnen had gezet, bekeek hij alles wat er maar in de ruimte stond. Hij was hier nog niet zo heel lang, in Santa Monica, en wou nu wel zo'n beetje de buurt gaan verkennen, in ieder geval voordat hij naar school ging. Dan had hij tenminste iets mee te kletsen zodra hij met leerlingen in de klas zat, áls ze tenminste over de bezienswaardigheden van Santa Monica begonnen te praten.
Hij besloot school voor nu even uit zijn gedachten te bannen en keek rustig om zich heen, totdat er een man -die er wel duidelijk als een gids uitzag- zijn kant op kwam lopen en een klembord met een papier in zijn handen vast hield. 'U bent vast Nathan.' Bijna wou hij de vraag stellen hoe hij dat wist, maar bedacht zich toen dat hij een ketting droeg met zijn naam eraan en knikte kort. 'De rondleiding begint, als u zich zou willen mengen bij de groep.' Hij wees naar de groep die zich ondertussen al gevormd had en grijnsde naar hem, waarna hij er kalm heen liep. Het verbaasde hem eigenlijk niet waarom hij hier per se zo deftig aangesproken werd met 'u', omdat het tenslotte een kasteel was en daar praatten de meeste nog zo ridderlijk ouderwets. Eigenlijk deed het hem wel glimlachen, gewoon uit pure lol. Zijn oog viel op de groep en ploos een beetje de mensen uit, hoe ze van binnen zouden zijn aan hun uiterlijk uitziende, of er koppeltjes waren, zo bekeek hij ze een beetje. Een stelletje tieners hielden hun arm vast, hadden nog net niet de neiging om te gaan zoenen. Een man met een koffer in zijn hand deed hem eerder denken dat hij haast had, en ieder moment naar zijn werk toe moest. De vrouw die naast hem liep had een camera om haar nek hangen, was vast en zeker geen bekende van hem, en maakte zowat van ieder kunstwerk en waardigheid wat er stond een foto. Het was overdreven, maar vast een verslaafde hobby van haar. Verder liepen er nog wat schoolkinderen in hun groepje, die met een moeder meewaren. Daar achter liep een brunette, die hij ongeveer schatte als dezelfde leeftijd als hem en hij besloot maar contact met haar te maken, een intuïtie gevoel wat hem leidde. Hij zette dan ook vlug wat snellere passen naar voren, totdat hij gelijk naast haar stond. ''Wat nep, is het niet, die liefde?'' Daarmee doelde hij op het kleffe koppeltje wat vooraan aan de groep liep, achter de man die de gids voorstelde dan en ondertussen gewoon verhalen vertelde zonder echter op de groep te letten, en keek haar aan. ''Nathan.'' Stelde hij zichzelf voor, probeerde oogcontact te zoeken en hield ondertussen gewoon nonchalant zijn handen in zijn broekzakken, een gewoonte van hem.

[&Alicia]

Een uitgelaten zucht verliet haar schorre keel terwijl ze met twee handen in haar zakken over het grasplein wandelde. In een blauwe jeans met gescheurde knieën, een redelijk diep uitgesneden topje dat net boven haar navel reikte en een zwarte, leren vest liep ze de richting uit die naar een kasteel ging. Een jongen kwam onverwachts haar kant op waardoor het meisje, genaamd Alicia, als uit een reflex een stap naar voren deed om zo haar gebalde vuisten naast haar zij te houden zodat ze kon uitvallen wanneer nodig. Deze houding was een soort reflex gevonden als er een jongen op haar afkwam, puur omdat ze toen ze klein was al eens was aangerand en het nooit meer wilde meemaken. Nogal logisch als je 't haar vroeg. De jongen keek haar bijna onbeschaamd aan van top tot teen en leek goedkeurend een knikje te geven. "Wat moet je?" Ze maakte zichzelf groter en spreidde haar benen zodat ze meer steun had en goed in haar schoenen stond. De jongen leek te schrikken van haar opeens dreigende houding waardoor ie een sprongetje achterwaarts maakte en haar, dit keer, benauwd aankeek. Maar algauw herstelde de jongen zich en deed hij weer een pas naar voren om zo zijn keel te schrapen en haar zelfzeker aan te spreken; "Wil je uit eten met mij?" Hij leek zijn ogen een extra pleziertje te geven om extra in haar decolleté te kijken en zo een scheve grijns op zijn gezicht te plaatsen. Alicia liet een glimlach op haar gelaat verschijnen, plaatste haar handen in haar heupen en keek de jongen met haar felblauwe ogen strak aan tot wanneer die zijn grijns liet zakken en een zenuwachtige zucht liet horen. Mooi, die had waarschijnlijk de boodschap wel begrepen. "Waarschijnlijk kun je het wel antwoord wel al raden, niet?" Alicia gaf hem een knipoog maar nog geen fractie van een seconde later liet ze haar hand in zijn gezicht neerkomen en gaf hem een stevige duw zodat ie wankel op zijn benen, duidelijk geschrokken van de klap wegliep naar zijn vriendjes. Die leken even verbaasd te zijn want ze lieten hun gelach maar voor wat het was en scheurden ervandoor met een vijftal brommers. "Losers", siste ze tussen haar tanden door terwijl ze zich een kwartslag draaide en zich tot het grote kasteel richtte. Hm, misschien zou een beetje rondneuzen de rust wat doen terugkeren.
"Komt u binnen, mevrouw." Een welgemanierde man opende de grote, glazen deur die Alicia binnenbracht in een groot museum waar er blijkbaar ook veel mensen waren. Alicia was hier nog nooit geweest dus vond ze het super grappig dat de man haar zo beleefd binnenliet. Het was niet dat ze de luxe niet gewoon was, ze had altijd geld genoeg gehad, maar zo was ze nog nooit begroet. Het was allemaal wel wat belachelijk dat 'u' gedoe. Alicia was meer van dat ruige type met een best goed uitziend uiterlijk en een stevig zelfvertrouwen. Toch had ze wel dat schattige, dat terughoudende dat ze wel niet liet zien in het bijzijn van onnozele dudes die dachten dat ze het allemaal waren. Met haar handen in haar voorste zakken slofte ze richting een groepje mensen die rond een andere man stonden die blijkbaar de nodige uitleg van een schilderij aan het geven was. Niet dat het Alicia interesseerde maar toch voegde ze zich bij het groepje en probeerde haar aandacht bij de gids te houden. Toch kon ze het niet laten haar blik op een stelletje te richten om dan, blijkbaar toch redelijk luid, een zucht te laten horen en met haar ogen te rollen. Damn, verliefde tortelduifjes, haast om te kotsen. Terwijl ze samen met de gids wat verder liepen naar een andere bezienswaardigheid werd ze opeens aangesproken waardoor ze haar blik alert draaide en zo récht in een stel jongensogen keek die haar wel heel geïnteresseerd aankeken. Het was toch ook niet zo'n sufferd als die vorige? Op haar hoede vertraagde ze haar passen zodat ze in een gelijke pas met de jongen meeliep en ze hem zo beter kon aankijken. Woow, eigenlijk was deze jongen zo slecht nog niet. Zijn leuke bruine haren en dan zijn uiterlijk -die haar vertelde dat hij niet naar geld moest kijken- stond haar wel aan. "Heey." Opeens helemaal vriendelijk liet ze een glimlach op haar gezicht verschijnen waarna ze naar zijn woorden luisterde en bevestigend knikte. "Daar zeg je wat, damn, wat een sufferds. Wedden dat die nerd het nog geen vijf minuten gaat volhouden met dat wijf dat veel te veel tegen zijn zij plakt?" Alicia liet haar blik op het tweetal vallen en schoot bijna in de lach toen het meisje de jongen wilde zoenen maar die zijn hoofd wat beschaamd achterover sloeg. Ja, haar vermoedens gingen nog wel kloppen. De niet misse jongen stelde zich voor als Nathan waarop ze goedkeurend knikte. "Alicia. Ook nieuw? Ik vind het hier echt balen om niemand te kennen en opeens zoveel bekijks te hebben. Wat een sullige jongens dat er hier rondlopen, ik heb er al zeker vijf een klap moeten geven. Óngelofelijk!" Een scheve grijns verscheen op haar gezicht, de jongen zou de hint vast wel doorhebben. Ja, die zou mogen opletten wat ie zei.

Nathan was blij dat het meisje reageerde en niet angstig weg zou duiken, al zou dat ergens helemaal nergens op slaan. Een lichte glimlach ontstond op zijn gezicht door dat flauwe binnenpretje en wanneer hij haar gewoon koeltjes bekeek, niet zozeer naar haar sexy gedeeltes, schatte hij haar dan ook niet als dé verlegen meid in. Nee, eerder ruig, met een tintje schattigheid. Ja, daar zou hij het voorlopig maar op houden. ''Ik gok op nog geen drie minuten.'' Antwoordde hij op haar conclusie wanneer de twee zo nogal gênant bezig waren met hun kleffe gedoe, terwijl de jongen het op dit moment zelfs niet accepteerde van haar. What a shame. Hij had de neiging om zijn hoofd te schudden en deed dit dan ook, gewoon omdat het een pure schande was dat ze zich überhaupt zo durfde te vertonen in het openbaar. Hij had niets tegen de liefde, nee, dat niet. Maar het feit dat ze altijd zo klef deden, daar snapte hij gewoon niets van.
''Ja, net gearriveerd.'' Gniffelde hij op haar vraag. ''Heb jij daar nou ook al last van?'' Zei hij met een brede grijns van oor tot oor, terwijl hij zijn best deed om serieus te kijken, al lukte dat niet bepaald. ''Moet zeker een nieuwe ziekte zijn, dat we sukkels aantrekken.'' Hij wist heus wel wat de meid hem aan het vertellen was, maar hij was niet zo'n typetje dat maar op iedere lekkere meid doelloos afliep en dan een mislukte poging wagen om haar mee uit te vragen. Bovendien hield hij zich toch de afgelopen tijd niet lang bezig met meiden. Het waren de zaken van zijn ouders die hij de laatste tijd erg veel op zich nam, misschien omdat hij al volwassener was dan dat hij van buiten uitstraalde. Hij mocht dan wel rijk zijn, maar hij had wel hersenen, hield zijn koppie erbij. Liet zich niet afleiden door doelloze dingen. Voor kort was hij weer in gedachten verzonken, door zijn thuis, maar werd wakker zodra er een harde klap klonk. Het deed hem van zijn schoenen op kijken en naar het koppeltje gaan, wat net nog klef aan elkaar gehangen had. De dame had hem een harde klap tegen zijn wang verkocht met haar vlakke hand en liep nu boos van hem weg, terwijl de jongen daar nu uit het veld geslagen achterbleef. Vlak hierna klonk er een zacht geluid van een vallend stukje goud, waardoor hij omkeek naar de vrouw die boos naar buiten stormde en zag nog net dat er een ring zachtjes rondtolde op de koninklijke vloer.
''Je hebt gelijk, inderdaad precies vijf minuten.'' Fluisterde hij naar haar, zodat andere mensen voor hen het niet zouden horen, maar kwam ook weer niet te dicht bij haar, voor als ze misschien rare gedachtens over hem zou krijgen. Ze kwamen een andere kamer binnen, die veel weg had van een troonzaal en zodra de gids zijn mond open trok, was het dus ook waar gegokt van hem. Zijn blik viel op een groot schilderij van de hertog en hertogin, die er samen chique bij stonden. Hij wees ernaar met zijn linkerhand. ''Souvenir? Lijkt me best saai, om dit in je kamer opgehangen te hebben.'' Lachtte hij zachtjes, zodat de mensen die van dit soort stuff hielden niet raar om zouden kijken en hem het liefst een klap tegen zijn harses zou geven.

Een speelse grijns verscheen op haar gezicht toen ze zijn reactie hoorde en het koppeltje in de verte bekeek die opeens heel klef gingen zoenen. "Alsjeblieft zeg." Zonder wat te zeggen begroef ze haar hoofd tegen de borstkas van de jongen en deed ze net alsof ze het tweetal niet wilde zien. "Oh, sorry. Reflex denk ik." Een gemaakte glimlach sierde haar gezicht die wat schattig stond en Nathan met twee grote ogen aankeken. Godzijdank had ze vanmorgen een lak make-up gedaan, niet overdreven natuurlijk, waardoor ze zich toch goed in haar vel voelde en geen blunders zou begaan, althans met haar uiterlijk. Misschien zou ze nog wel eens struikelen over haar schoenen wat overigens best kon gebeuren en al vaak was gebeurd.. Vlug richtte ze haar blik weer naar voren en schoot in de lach toen ze de tortelduifjes uit elkaar zag gaan. "Ocharme, de jongen." Ze schudde haar hoofd meewarig en keek lacherig in Nathan's hazelbruine ogen waar ze voor een moment in verdronk. Oeh, wat een smexy-erd, lawl. Het gegniffel verbaasde haar wel een beetje, in de speelse positieve manier dan maar toch. Net alsof die dude naast haar nogal verwijfd was, zou het kunnen? No way! Avelyn kon zien aan de manier van zijn stappen dat het geen homo was en waarschijnlijk ook een hetero zou zijn. Damn, haast kreeg ze een hartaanval. Want ze kon natuurlijk niet verbergen dat ze de jongen wel zag zitten en hem misschien wel een héél klein beetje probeerde te versieren. Subtiel natuurlijk, zo onopvallend mogelijk. "Hmm, volgens mij is het inderdaad een ziekte. Ik heb nog niet anders dan lelijke dudes aangetrokken, tot nu." Damn, dat laatste had ze er beter niet uitgefloept. Het kwam er een beetje klungelig uit waardoor de jongen vast wel zou merken dat ze blij was met zijn aangenaam, knap gezelschap. Blunder numero uno. Het gefluister deed haar grijnzen, natuurlijk had ze gelijk gehad, Avelyn had altijd gelijk. Kuch. "TuurlijK. Wat dacht je nou? Die twee .. Damn, die dude kan nog wel iemand vissen, dat meisje daarentegen.. ", Avelyn floot een tweetal seconden door haar tanden. "..die kan er naar fluiten." Terwijl ze haar blik weer naar voren richtte wandelde ze richting de gids die hen naar een andere kamer leidde en daar een schilderij liet zien dat Avelyn dus voor geen bal aanstond. Wie zou er nu zoiets moeten hebben in zijn kamer, behalve dat het super duur was? Het gelach van Nathan bevestigde haar vermoeden waarop ze zachtjes meelachtte. "Ja, indeed. Ik heb er zo zeker 10 thuis hangen, lelijk hoor." Grijnzend gaf ze hem een plagerig stootje wat moest bevestigen dat ze maar aan het lullen was. Tenslotte hadden ze daar het geld waarschijnlijk niet voor, voor een tweetal waarschijnlijk wel maar tien zou een beetje overschat zijn. "Jij zou er wel meerdere kunnen kopen, niet?" Avelyn zag dat de jongen een soort van klasse uitstraalde die duidelijk maakte dat ie ook niet op zijn kin was gevallen en zeker niet krap bij kas zou zijn. Naar de gids luisterde ze al niet meer aangezien die maar bleef babbelen over dat saaie schilderij wat Avelyn toch niet aanstond. "Kunnen we niet beter naar buiten gaan? Er is daar een parkje, wat frisse lucht zou me goed doen." Een glimlach sierde haar gezicht terwijl ze onverwachts begon te lopen, recht naar de uitgang van de zaal waar diezelfde man weer de deur openhield en haar maar raar aankeek toen Avelyn de kiezelstenen over vluchtte. Met een lacherig gelaat slofte ze richting het park, zich lichtjes afvragend of Nathan haar zou volgen of gevolgd hebben.

Het was wel grappig geweest dat Alicia nogal sukkelig haar hoofd tegen zijn borstkas had 'gestoten', maakte hem juist aan het grijnzen, opnieuw. Wanneer hij even rondkeek, zag hij die gast van net waarvan zijn 'partner' was weggelopen al met een andere dame flirten, die tevens een goudblinkende ring om haar vinger geschoven had. Hierdoor vertrok zijn gezicht lichtelijk, walgelijk gewoon. Eerst beetje klef doen met een vrouw en daarna vreemdgaan zodra ze weg was, hij wou niet eens weten wat die vent allemaal nog meer deed dan dat. Hij walgde nu al van hem en hij kende hem nog niet eens vijf minuten. Schaamteloos schudde hij zijn hoofd en richtte zijn aandacht weer op de brunette, die opmerkte dat ze wel tien van zulke portretten in haar kamer had hangen. Hierdoor grinnikte hij en ontving de stoot die ze gaf als een vriendschappelijk iets. Voor kort hief hij zijn linker wenkbrauw op, als teken dat hij haar niet geloofde en kwam weer fatsoenlijk bij haar staan nadat hij bijna zijn evenwicht was verloren. ''Ohja? Ik hoorde op het nieuws dat ze er toevallig een paar misten uit het museum ergens een paar steden hier verderop, is er niet iets wat je me wilt vertellen?'' Zei hij zacht genoeg, met een plagerige grijns op zijn gezicht, dat de anderen niet vreemd om zouden kijken, al waren die toch geboeid door het ultrasaaie verhaal wat de gids vertelde. Die ging nog steeds door over het schilderij en de geschiedenis wat er bij hoorde, wat die mensen allemaal doorgemaakt hadden. ''Wat dan, wil je er ééntje?'' Ging hij verder in op haar vraag en schudde met zijn hoofd, dat hij voor geen goud zulke portretten in zijn huis wou hebben, en zijn ouders waren er gelukkig ook al niet gek van. Hij rolde met zijn ogen en had de neiging om iets van 'Ik bied tien duizend euro!' tegen de gids roepen, maar voordat hij zijn mond open kon trekken hoorde hij de meid al wat zeggen.
Ze wou hier weg, en gelijk had ze ook. Waarschijnlijk was ze hier al langer dan hij was, omdat ze iets melde van een parkje verderop, dus hij zou haar vertrouwen en met haar meegaan, omdat deze plek tenslotte toch al best saai was. Binnen no time was zij al vertrokken en rende hij achter haar aan, terwijl hij lachtte en merkte de gefrustreerde blik van de deurportier op, waardoor hij nog erger in de lach schoot. Op zijn eigen tempo, niet te langzaam maar ook niet te snel zodat de meid nog wel voor zou liggen, volgde hij haar en wanneer hij eenmaal bijna bij haar was, verminderde hij snelheid en kwam koeltjes naast haar lopen. Zijn ademhaling en zijn hartritme was gewoon nog normaal, omdat hij iedere dag wel minstens tien kilometer hardliep en aan krachttraining deed, tenminste dat was thuis. Hier zou hij wel voor een sportschool moeten zoeken. Maar dat maakte hem niet veel uit, hij schaamde zich niet voor zijn lichaam.
Wanneer ze langs water liepen, en het steeds stiller in het park werd qua mensen had hij de neiging om iets geks te doen. ''Hé, laten we gek doen.'' Hij keek voor kort even omhoog, het was nog vroeg, nog lang geen loop van de avond. Gauw genoeg legde hij zijn rechter wijsvinger op haar lippen, als teken dat ze stil moest zijn. ''Let's dance.'' Grijnsde hij naar haar, waarna hij een random bloemetje uit de grond plukte, de steel tussen zijn tanden zette en haar handen voorzichtig vastpakte. Dirty dancing in the sunlight.

Alicia hoorde een vaag geluid van trappelende schoenen tegen de grond en draaide nieuwsgierig haar gezicht. Ja, natuurlijk, daar was ie! "Nathan! Dacht ik even dat je me niet achterna kwam." Een speelse grijns verscheen op haar gezicht terwijl ze beiden richting het water stapten en Alicia als uit vanzelf een blik op de hemel bracht. Het was bijlange nog niet avond, misschien net een halfuur over de middag maar meer zou het ook niet zijn. Mooi, hadden ze al de tijd van de hele wereld, grinnik. Terwijl ze langs het water sloften richtte ze haar blik onopmerkelijk op Nathan wiens borstkas wel erg gespierd was, zag ze gewoon door zijn kleren heen. Kort beet ze op haar onderlip, wreef ze met een hand langs haar bruine haren en probeerde ze haar ademhaling onder controle te houden. Man, die dude was .. héét. Letterlijk en figuurlijk, ze kreeg spontaan warm door naast hem te lopen. Wat haar opviel was dat het opeens wel heel erg stil werd, zelfs de vogels stopten eventjes met fluiten en alleen het geluid van stromend water doorbrak de stilte. Plots voelde ze een vinger op een haar lippen en zag ze hoe Nathan een bloemsteel tussen zijn lippen gekneld hield en haar zo vastnam. Zijn woorden deden haar zachtjes grinniken, gingen ze gek doen door wat te dansen? Oh, daar vond Alicia wel wat op, prepaire for the dead. Ze gooide haar armen over zijn nek en trok hem dicht tegen zich aan zodat haar hoofd over zijn schouder kwam en hij dicht genoeg tegen haar buik gedrukt stond. Half schurend tegen zijn lichaam nam ze de leiding door in kleine rondjes te dansen, heel subtiel richting het water waar ze op een gegeven mond, als Nathan aan de kant stond, hem een ruk gaf met haar handen zodat ie recht in het water zou liggen. Van daar voren had ze gekeken of het snelstromend water was maar dat was niet het geval geweest. Het was een gewoon klein meertje waardoor het mogelijk was om er weer veilig uit te geraken. Gierend van het lachen ging ze aan de over staan met haar voeten nog net voor de rand. "Lekker nat héah, aan die kleren van je!" Plagerig stak ze haar tong uit om zich daarna droogjes om te draaien en met haar kont te shaken. Ja, die kreeg de volle laag van een meisje. Alhoewel, méisje .. Alicia was misschien wat naar de mannelijke kant aangezien haar kleding niet al te vrouwelijk was, soms, maar dat zei niet dat ze niet de typische kenmerken van een dudette had. Terwijl ze zo wat rond paradeerde, hoofd in de lucht en kont shakend, maakte ze een rondje en keerde daarna maar weer terug naar de oever. De zieligaard, hij was nat en zij niet. Al wist ze stiekem dat Nathan helemaal niet bang zou zijn om ook haar het water in te krijgen. Oeh, bangelijk. "Wat ben je sexy met je haren plat." Ze tuitte haar lippen uitdagend om er daarna haar tong over te strijken. Waarom ze het deed wist ze niet echt, het was gewoon grappig en ze hield ervan om de jongen te pesten. Alleja, pesten, het was eerder dat typische meisjes-pesten. Of natuurlijk kon het ook dat de dude zo kleinzerig was en alles helemaal serieus nam, dat zou nog wat worden! In de negatieve zin dan .. Brr, ze kan er niet aan denken dat Nathan haar opeens zou vervloeken dat ze hem in het water had geduwd. Ach, zo erg zou hij het wel niet vinden zeker? Stiekem werd ze een klein beetje onzeker en keek ze Nathan afwachtend vanuit een afstandje aan, wat zou hij doen?

Alsof hij een sexy charmeur was, hield hij de bloem stevig tussen zijn witte, sterke tanden vast, maar niet té strak zodat het steel niet door midden zou breken of hij de voedingslijnen zou beschadigen. Hij ging helemaal op in de dans met haar en had niet in de gaten dat ze, door het rondjes draaien door, hij steeds dichterbij de kant kwam en zij aan de meest droge kant stond. Binnen no time werd hij naar achteren geduwd door een warme aanraking van haar en enkele seconden later klonk er een harde plons, met koud water op zijn huid tot gevolg. Dit wekte meteen kippenvel op, wat hij zag toen hij een halve minuut later omhoog kwam. Met een ietwat geschokt hoofd opende hij zijn ogen, zag haar nogal wazig omdat er water in zijn ogen bevond. Gelijk wreef hij erdoor en zag haar meteen scherp, als in High Definition, en zette flauwtjes zijn rechter mondhoek omhoog. ''Ha-ha, grappig.'' Bracht hij wat mokkend uit, maar niet bepaald bozig. Al zou dat misschien wel zo overkomen door zijn licht brommende stem die hij erbij had opgezet. Het klonk misschien wat arrogant; maar zijn goede kledij was nu volledig verpest en schone had hij niet. Tenminste niet bij de hand, wel in zijn auto, maar dan zou hij zich nu openbaar moeten vertonen met natte kleren en dat zijn haren niet meer goed zaten. Zijn haren.. daar begon Alicia al over. Als een gek schudde hij nu een aantal keer zijn hoofd heen en weer, als een hond die het water uit zijn vacht sproeide, maar in plaats daarvan kwamen alleen een paar slordige plukjes omhoog.
Al gauw kwam er een grijns op zijn gezicht zodra ze dichter bij de waterkant kwam staan en had net even, stiekem, vol genot naar haar charmante bewegingen gekeken wat ze uitvoerde. Hij was inmiddels al een klein stukje dichter bij de kant gezwommen, zonder dat ze het waarschijnlijk door had gehad. Tenzij ze al in de smiezen had dat hij haar er ieder moment ook in kon trekken. Boontje kwam om zijn loontje, en ook zij zou het onder ogen moeten komen. Nu hij dat plannetje ook in gedachten had genomen, schoot hij met zijn rechterarm naar haar linkerbeen en trok haar zo het water in, zó snel dat ze niet met haar hoofd akelig tegen de rand aan zou knallen. Nee, hij hield haar op tijd bij haar hoofd vast en voordat hij ook maar de tijd nam om haar een grijns te gunnen, duwde hij haar pestend kopje onder, maar liet haar daarna wel los zodat ze niet zou stikken en naar adem zou happen door die plotselinge aanval. ''Wat zei je nou?'' Zei hij op een zwoele toon tegen haar en voelde dat hij aan het water gewend begon te raken. Het was wel tijd om zijn kleren uit te trekken, dan konden die alvast drogen. Tenminste, een groot daarvan, niet álles. Nee, dat hoge sexy gehalte zou hij haar niet aan willen doen.
Wanneer hij allereerst zijn shirt uittrok en naar de kant liep om die daar neer te leggen, merkte hij op dat er een oude bejaarde met zijn losse witte maltesertje, die schattig en trouw achter hem aan hobbelde, langsliep. Hij groette hem simpel door zijn wijs- en middelvinger aan elkaar te zetten en die vanaf zijn hoofd te plaatsen, waarna hij aardig terugknikte en met een glimlach op zijn gezicht de bocht nam om het park verder voort te zetten. Hierna trok hij zijn witte hemd uit, wat volledig aan zijn bovenlichaam plakte, en keerde toen terug naar de plek waar Alicia stond. ''Je was wat vergeten.'' Bracht hij uit met zijn hoofd een tikje schuin gedraaid en hield de bloem tussen zijn vingers waar hij net die oude man mee begroet had, en stak zijn hand uit naar de meid. ''Voor jou,'' zei hij lieflijk en zette een vriendelijke glimlach op zijn gezicht.

Schaterlachend probeerde ze Nathan in de gaten te houden die haar half verbouwereerd aankeek. Natuurlijk, zijn mooie haartjes waren helemaal naar de klos maar het was niet dat het hem lelijk maakte. Integendeel, ze vond hem nog knapper. Zéker met dat boze gezicht dat op zijn gelaat rustte, ghehe. Met een evil grijns op haar gezicht geplakt deed ze uitdagend een paar passen naar de oever waar ze haar tong plagerig uitstak. Ja, die zou het nog te verduren krijgen met een meisje als Alicia. Niet dat ze daar mee inzat, iedereen zei toch dat ze een leuk karakter bezat dus veel dacht ze er niet over na. Als de jongen haar niet meer zag zitten was ze ervan overtuigd dat hij dan wel weg zou gaan, absoluut. Of dat was toch iets wat Alicia zou doen als ze een jongen beu was. Terwijl ze nog wat stond te shaken met haar achterste merkte ze dat er al een paar pottenkijkers gapend naar haar gat keken. Betrapt draaiden ze hun hoofden toen Alicia een vurige blik op hen afstuurde om zo de jongens te zien vluchtten als bange hazen. Losers. Hoeveel keer had ze dat woord 'loser' of 'losers' al wel niet gebruikt vandaag? In-cre-di-ble! In het Nederlands natuurlijk; on-ge-ló-fe-lijk! Meteen richtte ze haar aandacht weer op Nathan die opvallend een paar passen dichter was gekomen naar de oever toe waar Alicia recht tegenover stond. Zijn gezicht verraadde niets dus deed ze ook niets, buiten het lachen waar ze blijkbaar maar niet mee kon stoppen. Maar nog voor ze het doorhad zag ze een flits van handen die haar kuiten vastnamen en haar zonder pardon het water induwden. Gillend, schreeuwend en alles wat je er maar bij kon verzinnen verdween uit haar schorre keel die ze voor een moment schraapte. Zijn woorden deden een boos gezicht op haar gelaat verschijnen. "Rotz-", ze streek geïrriteerd een pluk haar van voor haar gezicht die maar op haar lip bleef plakken. "-ak!", maakte ze haar woord af om hem een stevige duw tegen zijn schouders te geven. Niet dat hij daar veel van zou gevoeld hebben, ze wist goed genoeg hoe gespierd hij was en hoe tenger ze tegenover hem wel niet was. Met haar handen streek ze over haar haren waarna ze een luide zucht liet horen dat duidelijk maakte dat ze officieel hem de oorlog had verklaard. "Jij komt er niet zo makkelijk vanaf dude!" Haar ogen flitsten vervaarlijk, niet dat ze veel indruk zouden maken op Nathan maar toch. Net toen ze het water wou uitspringen zag ze Nathan weglopen terwijl die een shirt over zijn hoofd trok. Oh, dus meneer ging weglopen? Vertwijfeld sprong ze het water uit, liet zich uitgeteld op haar achterste vallen en probeerde wijs te geraken uit het feit dat Nathan weg was. Zou hij zich gewoon omkleden? Het zou haar niet verbazen. Nathan zag er al een ijdel figuur uit, had hij ook bewezen met dat geduw in het water, maar toch had ze niet verwacht dat hij direct weg was. Nou ja, ze zou het er maar mee moeten doen en gewoon wachten. Terwijl ze dat deed deed ze haar topje uit, prees zichzelf dat ze nog -voor ze het water was ingeduwd- haar leren vest had uitgedaan en die gelukkig niet naar de kl*ten was. Met haar beide handen wrong ze haar topje uit die vol met water zat. Wat ze wel niet had verwacht was dat Nathan nog geen twee seconden nodig had gehad om zich naar haar toe te benen terwijl Alicia in haar Bh in zijn richting stond. Damn, dat was een fail. Een grijns verscheen op haar gezicht terwijl ze haar topje langs de kant gooide en haar broek uitdeed om ook die uit te wringen en hem ,evenals het topje, bij het hoopje natte kleren te gooien. "Hier schrik je wel van héah?" Maar wat haar nog niet was opgevallen was dat ook Nathan in bloot bovenlijf stond en hij nog aantrekkelijker werd dan hij al was. Op haar lip bijtend kwam ze zonder twijfelen een paar stappen dichterbij. Met haar vingers maakte ze kleine cirkeltjes op zijn borstkas. Ze richtte haar blauwe ogen op die van Nathan, voelde hoe haar ogen in de zijne verdronken en haar een goeie vijf seconden vasthielden. Dus had ze niet veel keuze en drukte ze nog geen twee seconden later haar lippen op de zijne. Maar algauw viel ze terug in de realiteit toen ze haar greep verloste en Nathan vertwijfeld aankeek. "S-sorry!" Opeens helemaal van haar stuk nam ze haar hoopje kleren om daar mee weg te lopen, bang voor de reactie van Nathan. Haar voeten maakten een dof geluid op de kiezelstenen en deden wel aardig pijn. Toch gaf ze daar geen aandacht aan liep gewoon door, niet wetend echt waar naar toe.. Ze mocht Nathan nooit gekust hebben, dat was een feit wat zeker was. Niet dat Alicia er echt zoveel spijt van had, voor zolang het duurde was het heerlijk ..

-Ze loopt niet weg ofzo, alleen maar rond de rivier richting het westen. Dus je hebt alle kans haar wel of niet achterna te gaan ;3

Het feit dat zij daar plotseling stond met enkel een beha en haar ondergoed, had hij niet verwacht en had bijna de neiging om zijn mond open te laten vallen. In plaats daarvan ontstond er automatisch een grijns op zijn gezicht, maar hield zijn ogen expres op de hare gericht, zodat het niet echt verlangend en wanhopig overkwam. Een paar seconden later had zij die stap al genomen om dichterbij hem te komen en keek hij haar afwachtend aan, wat ze zou gaan verrichten. Zijn ogen durfde de hare niet meer los te laten, zo mooi vond hij ze. Gelijk voelde hij zachte lippen op de zijne en sloot hij ze dan ook, terwijl hij er volop van genoot. Zoet, zacht en warm. Zoals zij net haast in zijn ogen verdronk, had hij nu de grote neiging om door haar te verdrinken. Gelukkig maar dat ze beide aan de kant stonden en niet in het water, anders was dat vast en zeker wel gebeurd. Spijtig voor hem duurde het moment niet lang en liet ze los binnen enkele seconden, wat hem een beetje verschrikt deed opkijken maar ook nog niet helemaal wakker. Eerder in dromenland, ook al volgde hij haar wel met zijn ogen.
Pas een paar seconden later drong het tot hem door wat ze gezegd had en dat ze inmiddels al weg liep. Dit deed hem meteen handelen, hij greep naar zijn eigen spullen en holde als een gek achter haar aan. Gewoon omdat hij er niet van hield om een meisje zo weg te laten lopen, alsof hij haar mishandeld had. Aan de andere kant, ze waren beide wat ontbloot, en zij liep daar nog in haar ondergoed dus het leek er ergens wel op dat hij haar misschien aangerand had. Bijna had hij haar in kunnen halen. ''Hee, Alicia, wacht!'' Hij besloot nog eventjes te wachten met haar uit te leggen, maar al gauw sloot hij zijn hand zachtjes om haar rechterschouder heen en probeerde haar zo een beetje te stoppen. ''Je was wat vergeten en ik kan je niet zo rond laten lopen.. ik ben je droge kleren verschuldigd.'' Bracht hij uit, terwijl hij zachtjes hijgde en zo zijn bovenlichaam op en neer liet gaan. Hij reikte het mobieltje naar haar toe en wenkte richting de parkeerplaats, dat ze daar heen konden gaan. In zijn achterbak had hij droge kleren zitten, tenminste alleen mannen kleren dan, maar ook een stel handdoeken. Iets wat ze nu gemakkelijk konden gebruiken. ''Als je mee wilt lopen, kan ik je op z'n minst een handdoek aanbieden.'' Zei hij met een zachte glimlach op zijn gezicht en knipoogde even kort, terwijl hij -zonder zijn blik los te laten- zijn spullen wat beter beet nam in zijn handen.

Alicia kon niets meer uitbrengen, haar adem stokte in haar keel en haar hoofd sloeg bijna op hol. Soms zou je denken dat de mens een vluchtdier was, overal zo snel mogelijk weg wou als het te gevaarlijk werd. Niet dat Alicia Nathan als gevaarlijk bestempelde maar ze was wel geschrokken van haar eigen handelingen. Een plotse hand op haar schouder deed haar bruusk stoppen zodat ze haast met haar rug tegen zijn buik knalde. Ze kon zijn adem in haar nek voelen waardoor ze zich omdraaide en recht in zijn ogen keek. Zijn borstkas leek hevig op en neer te gaan door het langdurige lopen waardoor Alicia bijna medelijden kreeg met hem. "Het spijt me, ik had je niet mogen.. Je weet wel." Ze keek hem met grote bruine ogen aan waarna ze zijn hand nam en daar een zacht kneepje in gaf. Natuurlijk was ze niet van plan om weer te gaan lopen, ze zou braafjes met hem meestappen naar de auto en daar droge kleren aantrekken. Alhoewel, droge kleren, Nathan had toch geen vrouwenkleren? Peinzend streek ze haar natte haar, die inmiddels al een beetje was gedroogd, achter haar oren. Ze stapte met Nathan mee naar zijn auto en nam al direct een tweetal handdoeken om rond haar lichaam heen te winden. "Brrr, koud!" Lacherig keek ze Nathan aan die tenminste nog reserve kleren mee had. Alicia daarentegen had alleen maar haar natte hoopje kleren die veel te nat waren om aan te trekken. "Oké, ik zal een t-shirt van jou aantrekken maar dat zegt niet dat jij moet lachen!" Alicia wist dat zijn t-shirt voor haar een jurkje zou zijn dus besloot ze alleen maar een shirt aan te trekken. Een broek zou veel te belachelijk zijn, als je begrijpt wat ik bedoel. Nadat ze haar lichaam had gedroogd nam ze een spierwit shirt dat ze over haar hoofd trok en om haar lichaam viel als een sluier. "Ja man, hoe dik ben jij wel niet!" Lachend keek ze Nathan aan met een blik van -ik zie er belachelijk uit-. Toch kon ze het niet laten een rondje te draaien en Nathan grijnzend aan te kijken. De situatie van daarnet was al helemaal vervaagd en het leek erop dat beiden wat kalmeerden, althans, Alicia toch. Nadat ze gedaan had met lachen nam ze Nathan's beide handen vast, hem diep in zijn ogen aankijkend. "Ik ga even weg, blijf jij hier en dan kom ik straks terug. Ik heb een ideetje!" Alicia keek hem goed aan zodat hij zeker niet vragen zou stellen maar haar gewoon zou vertrouwen. Nadat ze nog eens bevestigend had geknikt begon ze te lopen richting de Living Boulding. Eerst maar wat betere kleren aantrekken en dan zou ze haar 'surprise' wel meenemen.
Gehuld in een stralend rood kleedje dat overigens perfect om haar slanke lichaam sloot, stapte ze met een grote picknickmand richting Nathan die er gelukkig nog stond (sorry, anders kon ik niet verder xD). Met een stralende glimlach probeerde ze zich overeind te houden op haar hakken, die niet al te lang waren maar toch en stopte recht voor Nathan. Ze had haar haren in een schuine vlecht over haar schouder hangen en haar make-up was ook wat bijgewerkt. Kortom, ze had haar schoonheid weer te pakken en stiekem hoopte ze dat Nathan dat kon appreciëren. "Zoals je kunt zien, wij gaan picknicken!" Lacherig nam ze hem bij de hand en wandelde ze met hem richting een grasveldje waar ze een groot wit laken over de grond gooide en daar op ging zitten. Met haar hand klopte ze naast haar, uitnodigend, zodat ook Nathan kon gaan zitten. "Oké, wat wil je? Ik heb aardbeien, meloen, stokbrood, cake en alles wat ik eigenlijk in huis had!" Een speelse grijns verscheen op haar gelaat terwijl ze een aardbei naar hem uitstak en dat in zijn mond duwde. "Lekker heah!" Met een trotse glimlach nam ze zelf ook een tweetal aardbeitjes om ze zelf op te eten. "Dus, vertel eens Nathan. Heb jij al veel vriendinnetjes gehad? Het lijkt me sterk van niet!" Grijnzend richtte ze haar volle aandacht op de jongen die vast niets anders dan de waarheid zou kunnen zeggen.

Nathan was blij om het feit dat Alicia hem niet zomaar voor lul zou laten staan en gelukkig mee liep naar de auto, waar hij zijn achterbak opende en uit zijn koffer een drietal handdoeken viste. Twee daarvan gingen naar de meid en nadat hij zijn eigen bovenlichaam had afgedroogd, sloeg hij nonchalant het ding opgerold om zijn nek heen, waarna hij haar met een scheve grijns aankeek. ''Hier, als je het niet erg vind, mag je wel een T-shirt van mij lenen.'' Bracht hij wat lachend uit, en zocht ondertussen naar een wat geschikt shirt voor haar. Dat zij hierop ook echt positief terug reageerde deed hem alleen maar meer lachen en reikte het shirt aan haar. Zodra ze die aantrok, merkte hij op dat ze er zeker wel twee keer, of misschien zelfs drie keer, erin paste. Charmant trok hij zijn linker wenkbrauw omhoog toen hij haar checkte en het viel hem zelfs op dat het als een soort van jurk om haar lichaam heen viel. Ja, misschien was hij wel zo enorm breed. ''Allemaal spieren.'' Zei hij, terwijl hij zijn rechterarm naar zijn hoofd bracht en wat aan zijn nek krabde. Dat ze sexy een rondje draaide en daarna naar zijn handen reikte, deed hem toehappen en de hare ook vastpakken. ''Echt? Weet je het zeker, moet ik je niet brengen met de..'' Voordat hij wel degelijk zijn zin kon afmaken, liep ze al weg en bracht hij zijn hand alweer naar zijn haren. ''Auto?'' Wist hij nog gauw het laatste woord er achter aan te zetten, ook al was het hopeloos werk aangezien ze toch al weg was. Nog niet uit het zicht, dus tot die tijd bleef hij haar nog achterna kijken.
Nu ze toch eventjes weg was, kon hij zich gemakkelijk even omkleden. Het was niet zo druk meer op de parkeerplaats, iedereen zou toch vast en zeker wel binnen zijn voor die achterlijke rondleiding die trouwens toch gratis was. Met een zucht draaide hij zich om en steunde met zijn handen om de kofferbak heen, wat zou hij nu eens aan gaan trekken? Om niet als een idioot met een natte broek te blijven staan, griste hij maar gauw een kapotte uitziende jean uit zijn tas en verwisselde die met zijn natte. Ook zijn bovenlichaam bedekte hij door middel van een simpele blouse die hem er wel leuk uit deed zien. Nog gauw haalde hij kort een kam door zijn haren heen, waardoor het er niet meer zo warrig uit zag en sloot toen zijn kofferbak. Met zijn armen over elkaar heen geslagen, leunde hij met zijn achterste dan ook tegen zijn auto aan en wachtte af totdat de meid weer zou komen. Of ze überhaupt nog wel terug zou komen. Dat zou toch wel? Zo erg had hij nu ook weer niet gepresteerd, behalve dat ze door hem was weggelopen. Nu hij eraan dacht, was het best raar hoe ze gereageerd had. Was dat een typisch meisje-meisje actie, zodra ze een jongen had gekust? Het zette hem aan het denken, maar erg veel tijd had hij daar niet voor want zodra er iets roods opdook vanuit zijn ooghoeken keek hij om en ontstond er automatisch een brede glimlach op zijn gezicht. Wanneer hij haar lichaam bekeken had, ging zijn blik naar de mand die ze in haar hand vasthield. ''Lijkt me leuk!'' Zei hij enthousiast en liet zich meevoeren met de meid. Haar aanraking deed hem goed. Voor heel eventjes voelde hij een rilling over zijn lichaam heen lopen, waarom wist hij ook niet, maar het voelde fijn, totaal niet akelig.
Het duurde niet lang voordat ze een perfect plekje had gevonden en hij besloot er maar mee in te gaan, het zag er voor hem ook best uit. ''Verras me.'' Waren zijn korte woorden die hij naar haar uitbracht en voordat hij ook maar zijn blik op de mand kon richtten, voelde hij een aardbei tegen zijn lippen aan waardoor hij zijn mond opende. De aanraking van haar vingers leek wel zijn hart ietsje sneller te laten bonken. Wanneer haar stem klonk, hapte hij snel door en slikte de fijngemalen aardbei weg. ''Hartstikke lekker, en vertel eens, wat is je geheim waardoor je ze zo hebt gemaakt?'' De plezierige toon waarop hij dat gezegd had, was haast niet te missen. Haar vraag deed hem heel eventjes schrikken, niet echt dat het duidelijk was voor haar, maar binnenin. Hoe moest hij daarop antwoorden? Nathan wou haar niet kwetsen en nu hij erover nadacht, moest zij ook best wel veel vriendjes hebben gehad. Haar uiterlijk was totaal niet te missen en bovendien waren de minnaars haast niet meer te tellen. Voor beide niet, geloofde hij. ''Niet veel, en zoals je ziet hebben vele het niet overleefd.'' De jongen wist niet wat het was, maar hij voelde zich comfortabel bij haar en op zijn gemak. Wat hij niet vaak had bij meisjes die hij zomaar tegenkwam en random mee ging picknicken, of tenminste.. leuke dingen doen. Hij kwam ietsje dichterbij haar zitten en keek haar strak in haar ogen aan, terwijl hij stiekem de slagroom bus pakte. Het was lastig voor hem om zijn lach in te houden en liet dan ook meteen een ondeugende blik op zijn gezicht verschijnen, waarna het niet lang duurde voor hij de dop van de bus eraf had geschoten en de slagroom op haar neus liet spuiten.

Alicia was blij dat de jongen zo enthousiast reageerde op haar ideetje om te gaan picknicken. Je had zo van die dudes die zo'n ideeën direct zouden afsnauwen of bestempelen als 'kinderachtig'. Alicia slikte, richtte zich op de aardbei die ze nog in haar handen had en smakelijk in haar mond stak. Het zoetige sap dat vrijkwam deed haar ogen sluiten voor zover het in haatr mond bleef. "Mm, ik moet toegeven dat ze nog nooit zo gesmaakt hebben!" Met een brede glimlach keek ze naar Nathan die blijkbaar al even veel genoot. Pas toen hij vroeg hoe ze het gemaakt had trok ze een wenkbrauw omhoog. "Maken? Nâh, ik heb ze gekocht. Alleja, bij de buren van een kennis." Een lachje verdween uit haar keel terwijl ze zich richtte tot de grote mand en daar de cake tevoorschijn haalde. "Die heb ik wel zelf gemaakt! En moet je zien, ik moest me daarnet haasten.." Alicia haalde het plastikfolie van de cake en daar stond er in grote sierlijke letters; 'Nathan -> Lieverdje' op geschreven. Alicia hield wel van dat speelse, uitdagende en eigenlijk vroeg ze zich af wat hij daarop zou zeggen. Misschien zag hij dat wel veel te serieus.. Damn, daar had ze nog niet aan gedacht. Vlug sneed ze de cake in verschillende stukken om er dan eentje te nemen en aan Nathan te geven. "Vertel maar wat je ervan vind!" De grote 'N' die op zijn stukje stond gaf er nog een leuke extra aan terwijl Alica het stuk nam met de 'A' op. Met andere woorden ze had Nathan zijn naam helemaal in stukken gesneden, lol. Toen haar stuk na een goeie twee minuten opgepeuzeld was kantelde ze haar hoofd naar Nathan die begon te vertellen over het aantal liefdes. Het verbaasde haar dat hij totaal niet veel liefjes had gehad aangezien ze hem toch voor een zeer populaire jongen aanzag die tal van meisjes bezat. "Nou, dat verbaasd me. Maar dat zegt niet dat ik niet blij ben dat je nog 'vrij' bent." Hopelijk snapte hij de hint die ze er op het laatste had bijgeplaatst. Het was niet zozeer dat ze het onder stoelen of banken stak dat ze hem graag mocht, dat zou hij ook wel door hebben. Alicia mocht zeker toegeven dat ze Nathan wel zag zitten en hem zeer aantrekkelijk vond. Daarom dat ze ook af en toe het gras moest vastnemen om de drang te weerstaan om haar lippen weer op de zijne te drukken. Onverwachts voelde ze een laag slagroom over haar neus druppen. Lachend snokte ze de bus uit zijn handen en begon zijn lippen vol te spuiten met slagroom. Het volgende kon je natuurlijk al raden.. Alicia boog naar voren en drukte haar lippen op de zijne om er zo de slagroom vandaan te halen. Toen heel de hoop verdwenen was wreef ze met haar neus langs de zijne om al de slagroom op hem te krijgen. "Haha, die had je terug!" Een warm gevoel steeg vanuit haar onderbuik naar haar hoofd en eigenlijk voelde dat wel zeer vertrouwd. Ze had nog nooit eigenlijk een echt serieuze relatie gehad en uiteindelijk zag ze Nathan daar wel voor in.. Maar het ergste was dat ze elkaar pas een paar uurtjes kenden en ze hier nu al zo stonden te flikflooien.. Moest ze dat serieus nemen of zag Nathan haar enkel voor een toygirl? Vlug schudde ze haar hoofd, besloot gewoon van de dag te genieten. Terwijl ze weer verdronk in Nathan's bruine ogen duwde ze hem met haar rechterhand wat naar achteren zodat hij met zijn rug in het gras lag en zij haar hoofd op zijn borstkas kon leggen. "Het is lang geleden dat ik nog eens iemand had die ik echt leuk vond", fluisterde ze zachtjes met haar lippen dicht bij zijn nek. Ze voelde zijn adem in haar nek en eigenlijk vond ze dat wel fijn. "I like you very much Nathan." Even richtte ze haar hoofd recht zodat ze boven zijn hoofd hing en een aantal slierten haar in zijn gezicht lagen. Speels blies ze wat lucht in zijn gezicht zoals een hond wel vaker deed. Na een goeie tijd liet ze zich van zijn borstkas afvallen, misschien moesten ze maar iets doen. "Kom. Ik weet iets wat we kunnen doen. Aangezien al die nerdjes binnen zitten zal niemand mijn eten stelen." Vlug trok ze Nathan overeind en duwde hem voor haar zodat hij op kop kon lopen. Voor ze Nathan verwittigde begon ze op hem af te lopen en duwde ze zich af net voor zijn rug om met een zacht plofje in zijn rug te belanden. Als een klein kindje begon ze te joelen en knelde ze haar armen rond zijn nek. "Ghehe!" Lacherig bleef ze in zijn nek zitten, afwachtend wat hij zou doen.

Meteen toen hij slagroom op haar neus had gespoten, voelde hij een dikke laag terug, maar dan op zijn lippen. Het viel al te verwachten wat ze van plan was en hij stribbelde niet tegen. Nee, sterker nog: hij vond het wel fijn en hij moest zijn lach onderdrukken, terwijl hij zijn ogen sloot en de slagroom van zijn lippen af liet halen door middel van haar. Wanneer alles verdwenen was, had hij ergens wel zin om er nog meer op te smeren, maar besloot niet al te wanhopig te lijken en het feit dat zij haar neus langs de zijne streek deed hem goed. Ook al werd hij er hier vies van, vond hij het prima. Zodra hun ogen elkaar reikten, liet hij zijn vingertoppen van zijn rechterhand naar haar neus gaan en likte zorgvuldig de slagroom van zijn vingers af, waarna hij ook de zijne eraf haalde en ze beide weer schoon waren. Misschien wel wat plakkerig, maar dat hoorde gewoon bij het heerlijke room goedje.
Voor hij het wist voelde hij hoe hij naar achteren gedrukt werd en protesteerde totaal niet. Op dit moment was Alicia de koningin, zoals de uitdrukking die ze vaak gebruikten in restaurants, maar nu bij een heerlijke picknick gemaakt door het meisje haarzelf. ''Het was een heerlijke cake, honey.'' Zei hij wanneer haar hoofd op zijn borstkas terecht kwam en zij weer begon te praten. Het maakte hem stil, maar op een goede manier.
Wanneer ze echter boven hem hing en wat in zijn gezicht blies, had hij de neiging om haar aan te vallen bij haar lippen, maar wist zich in te houden. ''Je bent schattig als je zo doet.'' Fluisterde hij, om het moment niet te verpesten en bleef zo stil mogelijk liggen, om geen onverwachte wendingen te geven. Het duurde niet lang voordat ze omhoog kwam en hij omhoog getrokken werd. De opmerking over die mensen die binnen zaten was waar, maar wat nou als er een hond langskwam? Ach, hij besloot er niet op in te gaan en haar voor schut te zetten, dat vond hij namelijk niet bepaald bijpasselijk. Gauw genoeg zette hij een snelle pas in, niet te snel zodat ze niet vermoeid raakten, en voelde op een gegeven moment Alicia tegen zijn rug aan. Het deed hem lachen wanneer ze als een klein kind begon te schreeuwen, op een speelse manier natuurlijk, en haar armen om zijn nek gooide. Dit deed hem de neiging geven om haar op te tillen bij haar benen en dit voerde hij meteen uit. Alsof hij een vader was die zijn dochter optilde, zo zag het eruit, maar ook als een schattig stelletje die zich met elkaar vermaakten. Speels draaide hij rondjes, gooide haar af en toe wat hoger zodat ze niet weg zou zakken en bovendien ook om eventueel kriebels in haar buik te veroorzaken wanneer ze zo onverwacht de lucht in werd gegooid, en rende heen en weer. Hier en daar hield hij in de gaten of er natuurlijk geen onbekende mensen of dieren aan hun eten zaten, en dat was maar goed ook.
''Wil je meer?'' Schreeuwde hij naar haar, terwijl hij even gestopt was en begon binnen no time weer rondjes te draaien, totdat hij merkte dat hij wat duizelig begon te worden en liep terug naar het kleedje toe. Daar boog hij helemaal voor over, zodat het misschien wel wat eng voor haar begon te worden en er vanaf zou glijden. Dit liet hij echter niet gebeuren, maar liet haar wel los met zijn rechterarm om een stukje gesneden watermeloen te pakken en aan haar te reiken. Gauw genoeg pakte hij haar weer beter beet en liet haar vervolgens van achteren op het kleed glijden. Zelf ging hij naast haar liggen, op zijn linkerzij en ondersteunde dan ook zijn hoofd met zijn linkerhand door met zijn elleboog op het kleed te leunen. Haar drukte hij zachtjes naar achteren, totdat ze met haar volle bos haar zou liggen en streelde met zijn vingertoppen over haar wang. ''Er zit iets op je lippen.'' Fluisterde hij naar haar, terwijl zijn ogen van haar ogen gingen en richting haar zoetsappige lippen. Meteen drukte hij zijn lippen op de hare, met zijn ogen gesloten en streelde haar ondertussen gewoon door. De smaak van watermeloen kwam er meteen van pas en dat gaf hem de neiging om door te gaan, maar hield het niet langer uit dan vijftien seconden, om het haar niet ongemakkelijk te maken.
''Hee, wat dacht je hiervan?'' Nathan pakte voor zichzelf ook een stukje watermeloen en stak het langwerpige ding aan een kant tussen zijn tanden, verborgen door zijn lippen en hield het voor haar gezicht vast. Ondeugend wachtte hij op haar reactie, tot ze zelf letterlijk toe zou happen en uiteindelijk hun lippen elkaar weer zouden raken.

Alicia lachte zachtjes toen hij zei dat haar cake lekker was. "Het is je geraden Mister beauty." Een grote grijns verscheen op haar gezicht toen ze zijn reactie hoorde en in de lach schoot. Oh, zij was echt niet schattig, dat zou hij nog wel ondervinden. Ze besloot er maar niet op te reageren en het als een mysterie te laten, vroeg of laat zou hij het zelf wel ondervinden. Met een evil smile bleef ze aan zijn nek hangen tot wanneer ze voelde dat hij haar benen optrok en ze opeens in zijn rug zat. "Whie-oeehh!" Joelde ze, met haar armen nog harder in zijn nek klemmend zodat Nathan bijna geen lucht meer zou krijgen. Natuurlijk zorgde ze er wel voor dat hij niet echt zou stikken, anders zou het nogal erg zijn. "Gekkie!" Fluisterde ze in zijn nek, om daarna met haar wijsvinger en duim zijn neus beet te pakken. "Neusje trek!" Als een klein kindje begon ze eraan te draaien, niet te hard, waarbij ze deed alsof ze zijn neus vast had. Oké, Alicia, genoeg gespeeld! Al snel vermande ze zich zodat het gewicht op Nathan's rug waarschijnlijk wat dragelijker zou worden en hij haar even later, langs achteren, kon laten vallen. "Oké, hobbelpaardje van me, bedankt voor de wel héél ontspannende rit!" Het viel op dat haar sarcasme er vanaf droop, al bedoelde ze het totaal niet beledigend en wist ze dat ook Nathan dat wel zou weten. Pas toen ze zijn buik tegen haar lichaam voelde en hij met zijn twee ogen in de hare keek voelde ze een warm, sterker gevoel naar haar hoofd stijgen. Damn, dit was niet meer normaal. Nog voor ze het wist had Nathan zijn lippen tegen de hare gedrukt en beantwoorde ze die zoen vrijwel meteen. Zijn warme, zachte lippen deden haar helemaal ontspannen en met een voldane glimlach trok ze haar hoofd wat naar achteren. Nieuwsgierig keek ze de jongen na die een meloen tussen zijn vingers nam en die eerst in zijn mond stak. Verdwaasd staarde ze naar het stukje meloen dat steeds dichter bij haar kwam en ze tot de conclusie kwam dat ook zij de meloen zou moeten pakken. Meteen helemaal happy drukte ze haar tanden in het nog overige deel en voelde vrijwel meteen zijn lippen tegen de hare plakken. Maar nog voor hij zijn mond tegen de hare zou kunnen drukken snokte ze zijn stukje meloen uit zijn mond en at het lacherig op. "Sneller zijn héah!" Met een speelse fonkeling in haar ogen bleef ze hem aanstaren tot wanneer ze weer een stuk meloen nam en dat in zijn mond stak. "Nu blij? Heb je ook je stukje meloen!" Alicia wist dat ze Nathan wat aan het pesten was maar dat vond ze niet erg, nogal logisch.
"Oké, en wat nu?" Peinzend ging ze in dezelfde houding liggen als Nathan maar besloot uiteindelijk op zijn buik te gaan zitten. Tot haar verbazing zat zijn buik niet al te zacht maar eerder verschrikkelijk gespierd waardoor ze niet anders kon dan zijn shirt naar boven trekken en zijn six pack te beamen. "Damn boy.." Met haar beide ogen weid opengesperd liet ze haar vingertoppen vanaf zijn keel tot aan zijn navel trippelen. Elke keer als ze haar vinger neer liet komen op zijn blote huid maakte ze daar een klein cirkeltje, iets wat haar moeder vroeger altijd deed als een soort van massage. "Bij mij zou je dat niet moeten doen, zero aantal spieren!" Grijnzend liet ze zijn shirt weer naar beneden zakken zodat hij geen koud zou krijgen en Alicia nog wat in zijn ogen kon staren. "Hoe zit het nu eigenlijk.. Met.." Alicia kon het woord niet meteen uitspreken maar deed het toch; "..Ons?" Ze wist nu dat ze half op hem zat, ze hem al had gezoend en ze hem wel heel erg leuk vond. Maar om nu te zeggen dat ze een stel waren, dat was moeilijk te bepalen. Hun gevoelens waren waarschijnlijk nog veel te klein om te zeggen dat ze niet meer zonder elkaar konden. "Je weet dat ik je erg leuk vind, hopelijk is dat wederzijds, dus .. Ik wil wel vaker afspreken!" Dat laatste sprak ze met volle overtuiging en een grote, stralende glimlach. Ze kon er niet aan doen haar lippen weer op de zijne te drukken en hem dit keer ietsje langer te laten duren dan anders. Haar hand rustte op zijn wang terwijl ze zich languit over zijn lichaam strekte zodat ze pas echt dicht bij elkaar. Eigenlijk was dit verschrikkelijk fout, maar zo voelde het niet.

Vol genot at hij het stukje watermeloen op wat zij later nog in zijn mond stopte en wist dat hij zojuist sneller had moeten reageren. Binnen enkele seconden klonk haar lieve stem weer en hij vond het totaal niet erg dat zij zoveel het woord nam, het maakte hem er gewoon ietsje stiller op dan gewoonlijk, daar was hij puur eerlijk in. ''Nu.. ga jij bovenop mij zitten.'' Zei hij wanneer ze haar houding verplaatste en dan ook wel degelijk op hem ging zitten, bovenop zijn borstkas. Het deed hem grijnzen en hem op zijn rug draaien, waarna hij automatisch zijn armen onder zijn hoofd legde en van het uitzicht genot van wat er bovenop hem zat. Direct voelde hij hoe zijn shirt zonder toestemming omhoog werd geschoven en hoe zij met zijn sixpack handelde, door hem lichtelijk te masseren. Het deed hem alleen maar meer grijnzen en uiteindelijk had hij de neiging om overeind te komen, maar besloot het niet te doen zodat zij er niet plotseling vanaf zou vallen. Maar zijn blik hield hij niet van haar af. Zodra haar stem klonk, keek hij wat lichtelijk verbaasd en tilde hij het liefje van zijn lichaam af, gemakkelijk. Hierna kwam hij overeind gekrabbeld en stond vervolgens op zijn twee voeten. Gauw genoeg hielp hij haar ook overeind, trok haar eigenlijk omhoog met zijn rechterhand. Zijn linkerhand had hij op haar rug geplaatst en drukte een kus op haar lippen. ''Met ons gaat het prima, vind je niet?'' Nathan had zacht gepraat, maar wel hard genoeg voor haar en keek wat zwoel in haar ogen.
''Dat is inderdaad wederzijds. Je bent aantrekkelijk, maar dat wist je waarschijnlijk al. En ik hou van je pestbuien.'' Bij het laatste woordje grijnsde hij even en richtte zijn blik voor kort opnieuw op haar lippen, maar plaagde haar dit keer om niet zijn lippen op de hare te drukken. ''Kom, ik weet nog een mooie plek waar we heen kunnen.'' Hij had gehoord dat het Topanga State Park, niet ver hier vandaan, een mooie plek en aanrader was om heen te gaan en daar was hij nu wel erg benieuwd naar. En wat was dit voor mooie kans om samen met haar te gaan? Hij had iets opgepikt van een prachtige, maar lage klif met uitzicht op een stralend, blauw meer waar ze gemakkelijk in konden zwemmen. Vlug pakte hij de spullen in van de picknick, duwde nog een aardbei in haar en zijn eigen mond. Meteen trok hij haar mee aan de hand waar hij haar net steeds vast had richting de auto om daar uiteindelijk in de kofferbak haar picknick spullen in te doen. Hij startte zijn BMW en reed met GPS richting het park waar hen een veelbelovend uitzicht beloofd was. Ze was hier ook net nieuw, toch? Zou ze het al gezien hebben, of op z'n minst gehoord? Hij hoopte vurig van niet, zodat hij het haar als eerste kon showen.
Nog geen halfuur later waren ze gearriveerd op de parkeerplaats, nam hij de spullen die ze net hadden gebruikt voor de picknick opnieuw mee en klikte zijn auto op slot, die vervolgens een bevestiging maakte van dat hij op slot was. ''Het zal hier niet meer ver vandaan zijn, ik heb de parkeerplaats genomen die het dichtste in de buurt was.'' Het park was erg groot, had hij in foldertjes gelezen en op internet gezien van Santa Monica, maar binnen een mum van tijd zag hij het gebied al in zicht komen. ''Daar zal je het hebben.'' Hij maakte plaats vlak bij de klif voor het kleed en de spullen, waarna hij er zelfs dichterbij kwam. Haar hand had hij inmiddels alweer vastgenomen, maar durfde haar op één of andere manier niet aan te kijken, bang om zijn blik van het uitzicht af te scheuren. ''Het is prachtig, niet waar?'' Zei hij zacht, terwijl de reflectie van het heldere water in zijn pupillen terecht kwam.